De bosbranden die een jaar geleden grote delen van het eiland in
de as hadden gelegd, waren door mensen veroorzaakt. Om een schadelijke,
overwoekerende boomsoort onder controle te houden en omdat de Australische
natuur een brandje op zijn tijd nodig heeft, worden er om de zoveel jaar delen
bos gecontroleerd afgebrand. Nu was dat dit jaar niet helemaal goed
gelukt met de controle, en een gigantische brand dreigde het hele natuurgebied
te verwoesten. Gelukkig hebben ze de brand uiteindelijk toch nog weten te
blussen, en waren er ook nog stukjes ongerept regenwoud overgebleven.
Er moest vaak gewacht worden op de fotograaf ...
Geoff en Nick wachten geduldig onder de boomvarens totdat Rick
eens uitgerommeld is met zijn fototoestel.
Dit regenwoud had weer veel weg van Nieuw Zeeland.
Verschrikkelijk groen en weer erg veel karakteristieke boomvarens. Het was
gelukkig wel iets minder nat. De groep tochtgenoten bleek opvallend goed te
klikken, in de lunchpauzes barstten er al uitgebreide discussies los over
theerituelen in Engeland en Australie. Opvallend is ook dat zowat iedere
Australier die ik ben tegengekomen al eens ooit naar Groot Britannie geweest
is. Het is een soort pelgrimstocht ofzo...? Australie was vroeger een
gevangeniskolonie van Groot Britannie, misschien zoeken ze een soort verzoening
met de koningin. Het was in ieder geval opvallend, want in Europa ben ik
eigenlijk nog geen hond tegengekomen (van mijn leeftijd) die daar naar toe
wil. Natte drekzooi ;-) Maar goed, er moest ook nog flink gewandeld worden. De
totale tocht was een whopping 36 kilometer, met zware rugzak met tent en
alles erbij, in 2 dagen tijd. Doel van de eerste dag was een kampplaats aan de
andere kant van het schiereiland. De foto's doen verslag van de dag!
Australiers hebben een smerig goedje genaamd 'Vegemite", dat
ze op brood doen. Alsof dat nog niet vies genoeg was, maakte Nick de brit hier
een broodje "Cucumite" van.. Komkommers (cucumbers) met kaas en vegemite.
Zelfs tot de ontsteltenis van Jen de Australische. Dat moest op de foto!
Aangekomen aan de andere oever van het schiereiland troffen
we een gigantisch strand, prachtig gelegen in een mooie baai en omringd met een
ondoordringbaar regenwoud.... helemaal voor ons alleen! Daar moest
natuurlijk gezwommen worden en ook de frisbee kon de nodige airmiles
bijschrijven. Dit werd uiteindelijk bekocht met zand in alle broeken en
naden...
Het strand werd ook bevolkt door miljoenen kleine paarse
krabbetjes. In de verte zag je ze rondscharrelen, maar zodra je dichterbij kwam
boorden ze zich in een draaiende beweging de grond in. Als je net zo snel als
Geoff zou zijn, zou je er een scherpe foto van op je site hebben kunnen
zetten...
De tochtgenoten checken een gigantische meeuw. Vlnr.: Jen,
(monsterlijke meeuw), Nick en Geoff.
Aangekomen in het kamp viel er een klein buitje (in Melbourne
was het noodweer geweest!). Een drijfnatte wallaby (boskangoeroe) scharrelt in
de buurt van de tent rond.
Ontbijt de volgende dag. Geen beesten in de tent, geen regen,
wel cornflakes met mierzoete 'alles-in-een-melk'. Alles klaar voor een lange
wandeldag door dit prachtige gebied.
Vertrokken voor de volgende wandeldag. Het weer was goed en
direct na een korte klim werden we al getrakteerd op een schitterend panorama
van de baai met het regenwoud. Hieronder staat de grote versie voor de
volledigheid.
|