Terug uit Nieuw Zeeland heb ik een paar weken hard gewerkt aan mijn stage. Maar om niks van Australie te gaan zien zou ook zonde zijn, dus werd er samen met huisgenoot Geoff, Jen (een vriendin van Geoff) en post-doc Nick een weekendje naar Wilsons Prom gepland.

Wilsons Prom is een nationaal park dat het meest zuidelijke puntje van Australie bedekt. Dit schiereiland bestaat uit grote granieten rotsen, bedekt met regenwoud..

Wilsons Promontory, afgekort tot Wilsons Prom, is het meest zuidelijke puntje van het Australische vasteland. Het is een schiereiland, bestaande uit maffe granieten bergen, spierwitte stranden en voor de rest compleet bedekt met regenwoud. Het had wel wat weg van het Tasman park in Nieuw Zeeland, maar toch weer net wat anders. Een groot deel ervan is een jaartje geleden helemaal afgebrand. Gelukkig is de Australische natuur hier erg goed op ingesteld, en het herstelproces is wonderbaarlijk om te zien. Verder zitten er erg veel vogels en andere dieren, iets wat ik in Nieuw Zeeland amper gezien heb.

Bij de ingang van het park is een grote camping, en alle beesten komen op de mensen af. We zijn er 's avonds laat naartoe gereden en langs de weg alleen al waren er tientallen wombats (dikke, teddybeer achtige beesten van een meter lang) en wallabies (bos-kangoeroes) te zien. In het donker hebben we onze tentjes opgezet en zijn we nog even op het strand gaan liggen. Terwijl het in Nederland rond deze tijd -4 graden was, lagen wij midden in de nacht languit in het zand naar een indrukwekkende sterrenhemel te kijken.

Roze homo-papegaaien, ofwel Galah's die het op onze broodkruimels hebben voorzien. Als een Australier zich dom gedraagt, dan gedraagt hij zich 'als een Galah'. Het is een beetje onze 'oen'.

De knalrode Rosalla's zijn erg mooi om te zien, ook zij zijn wel geinteresseerd in een broodkruimeltje.

De volgende ochtend werden we om 5 uur 's ochtends gewekt door de Kookaburra's. Dit zijn brutale, gigantische ijsvogels (zelfde familie in ieder geval) die een wel heel bizarre lachende roep hebben. Het klinkt als een troep op hol geslagen apen en je weet niet wat je hoort de eerste keer.

Klik hier voor een geluidsopname van Kookaburra's

Kookaburra's worden vaak gebruikt in slechte B-films als jungle geluid. Australiers die deze films kijken fronsen dan hun wenkbrauwen eens diep, maar wij Europeanen tuinen er zo in. Bij het ontbijt zijn er nog tientallen andere vogels te zijn. Behalve de onvermijdelijke zeemeeuwen en kraaien, zijn er ook Rosalla's (soort knalrode parkieten) en Galah's (roze homo-papegaaien) die op jouw brood azen. Het is echter verboden de vogels en andere dieren te voeren, anders worden ze veel te brutaal. Zeker met de lompe wombats en possums bijvoorbeeld kan dit problemen opleveren. Die schromen er niet om om je tent 's nachts in te kruipen en je rugzak aan flarden te scheuren.

Onderweg ook nog een Echidna gezien. Deze miereneter is het enige familielid van het vogelbekdier, de enige eierleggende zoogdieren ter wereld (monotremen). Hij leek zich niet zo'n zorgen te maken om ons, stekels genoeg.

Nadat de tenten ingepakt waren en het ontbijt naar binnen gewerkt, gingen we dan eindelijk op pad voor onze 2-daagse tocht over het schiereiland. In het eerste deel van de tocht waren de gevolgen van de brand al goed te zien. Zwartgeblakerde bomen zorgden voor een spookachtig sfeertje, maar het groen kwam gelukkig overal ook al weer volop door.