Zo, dan eindelijk een beetje tijd genomen om wat over week 3 te schrijven. Niet dat ik heel erg veel bijzonders beleefd heb, maar ik ben nu wel helemaal geacclimatiseerd in mijn nieuwe kamer en de lente is hier nu eindelijk in volle gang.

De straat waar ik in woon. Deze foto is alweer een week oud, de bomen hebben nu al een beetje blaadjes want de lente is in volle gang. Overigens verliezen een heleboel bomen hier niet eens hun blad, dus de rest van de stad ziet er nog veel zomerser uit...

Wat vooral een van de belangrijke wetenswaardigheden is van de afgelopen week is niet wat ik gedaan heb, maar wat ik ga doen. In december ga ik naar Nieuw Zeeland. Er is daar eerst een conferentie waar ik met wat mensen van de vakgroep heenga, en daarna ga ik met twee andere studenten eens flink het eiland rondtrekken voor een week of drie. Ik ga niet van tevoren vertellen hoe fantastisch dat is, dat weet ik pas achteraf namelijk. Maar de meeste mensen hebben vast al wel het een en ander gehoord over NZ, of op zijn minst Lord of the Rings gezien.. Dus de vooruitzichten zijn goed :-)

De Yarra rivier loopt dwars door de stad, omgeven door een aardige strook groen. Je kunt hier dan ook mooi fietsen... tenminste als het niet te hard geregend heeft...

Ik ben wel nog gaan fietsen deze week, op de dutch-blokes-bike. Het is niet de beste fiets, maar je wordt er in ieder geval moe op .. Door de stad loopt een rivier, de Yarra river, in een heleboel bochten, en langs de hele rivier ligt een flinke strook groen met prima fietspaden. Hier heb ik me dan ook maar een beetje op uitgeleefd, niet alleen is het leuk om weer eens in beweging te zijn, ook de uitzichten waren mooi.

De fietstccht langs de rivier eindigde bij de wolkenkrabbers van het Central Business District. Vandaar uit was het niet ver meer naar huis, maar stoplichttechnisch doe je er toch ernstig lang over om thuis te komen.

Ook de collectie geziene-dieren kan weer worden uitgebreid. Ten eerste heb ik langs de rivier de slaapplaats van de vleermuizen gezien. Die hangen daar met duizenden tegelijk in de bomen te bungelen, erg indrukwekkend. Gelukkig hoefde ik er niet onderdoor te fietsen, anders was het vleermuizenpoep-happen geworden. Verder heb ik nog kennis gemaakt met de zogenaamde house centipede (zie foto). Dit vrolijke vriendje wordt een centimeter of 6 groot en jaagt op andere insecten. Officieel is hij dus nuttig en fijn, maar dat ik nu echt heel blij was om hem te zien net boven mijn bord eten is ook weer een overstatement. Met al die poten zijn ze erg snel en hij heeft erg veel grip, dus als je ze in een doosje naar buiten wil werken moet je behoorlijk vlug zijn of hij kriebelt over je hand je mouw in richting je onderbroek (en hij komt er nooit meer uit).