Met alle pagina's voor Nieuw Zeeland die ik de laatste tijd aan
het maken ben lijkt het haast wel of ik niks meer in Melbourne aan het uitspoken
ben. En eigenlijk doe ik hier ook niet veel bijzonders. Na mijn lange vakantie
is het tijd geworden om nog eens even flink door te werken aan m'n stage en
(hopelijk) nog wat goede resultaten te halen. Maar goed, maandag dan toch nog
even een beetje vrijaf genomen en naar het Australian Open (tennis!) wezen
kijken.
Tursunov de Rus aan het warmslaan, met de wolkenkrabbers van
Melbourne als decor.
Mijn huidige stagebegeleider (Andy) en post-doc Nick (mijn vaste
pooltegenstander) zijn allebei Britten, en die wilden graag naar hun ster Tim
Henman gaan kijken. Nou ik was ook wel benieuwd hoe een potje *echt* tennis
eruit zag live. Normaal loop ik altijd langs een tennisbaan en ik zie altijd
alleen maar mensen die er geen bal van kunnen. Als de pro's aan het spelen zijn
dan is het dus wel even andere koek! Die avond speelde Henman tegen een Rus,
Dmitry Tursunov. Het was erg leuk om die twee de bal heen en weer te zien
rossen, en ook de sfeer in de tennis-arena was erg leuk. Veel gejuich tussen de
punten, en tijdens de rally's gingen de hoofden mooi heen en weer.
Iedere speler heeft een persoonlijke camera. Zelfs tussen de
punten door worden ze continu gefilmd. Waarom de twee ballenjongens tijdens de
pauze altijd pal voor de scheidsrechter gaan staan is nog een open vraag..
Iemand die weet of het nog een bepaald nut heeft?
Andy en Nick's held Henman ging helaas in 4 sets ten onder .. Het
was erg grappig om te zien hoe de Rus, zonder supporters, in het begin slechts
wat beleefdheids-applaus kreeg, terwijl het publiek voor Henman op de banken
stond. Echter gaandeweg de partij kreeg de veel beter spelende Rus steeds meer
mensen achter zich. Enkele incidenten met een vervelend insect dat in zijn
gezicht fladderde leverden de Rus nog meer medeleven op, en aan het einde van de
partij had hij het publiek helemaal achter zich. Henman had natuurlijk ook nog
steeds evenveel steun van zijn trouwe supporters, dus uiteindelijk was het hele
publiek voor beiden tegelijk en was het lekker de hele tijd juichen. De
wave ging ook nog een paar keer rond!
Henman serveert, met een fraai kleurende avondhemel en de
Eureka Towers als achtergrondversiering.
Het avondje tennis was dus wel bevallen en leuk om een keer gezien
te hebben. Nick en ik waren zelfs zo enthousiast dat we later deze week nog een
keer zelf een baan hadden gehuurd om eens een balletje te (proberen) slaan. Het
bleek lastiger dan het leek, en we hadden aan het eind van ons uurtje al onze
ballen vernield. Ze waren niet voor niets zo goedkoop blijkbaar.. Maar het was
desondanks erg grappig, en volgende week gaan we het nog eens proberen. Dan neem
ik wel mee: 1) zonnebrand 2) zonnebril 3) doucheschuim 4)
fatsoenlijke tennisballen...
|