Vanuit Adelaide zou de reis verder gaan richting de Flinders Ranges, een langgerekt en oeroud gebergte. Onderweg hiernaartoe reden we door een soort tussengebied. Nog geen echte 'outback', maar toch al behoorlijk droog en dor, en de zon roosterde er al lustig op los. We bezochten de 'ruines' van schapenscheerschuren (schapen, scheer en schuren voor de duidelijkheid...) en aboriginal rotsschilderingen. Deze laatste plek heette 'Yourambulla', een van de vele aboriginal plaatsnamen die je overal op de Australische kaart aantreft. Dit zijn vaak exotisch klinkende mondjevols zoals Wollongong, Mullumbimby, Coonabarabran, Goondiwindi, Dirranbandi, en Wangaratta.

Restanten van schapen-scheer-schuren, ongeveer honder jaar oud. Waar de schapen van moesten leven op de keiharde gloeiend hete gebarsten grond is me een raadsel.. Het dragen van een wollen jasje lijkt me hier trouwens ook een beetje on-comfortabel, maar goed daarom stonden er dan ook misschien wel juist schapen-schuur-scheren.

In Adelaide waren we ook van gids gewisseld. In de plaats van Brenton kregen we gids Keith, een echte Australier met een knalrode zonverbrande kop (zonnebrand is voor mietjes) en Steve-Irwin-kleren. Hier staat hij uitleg te geven over de aboriginal rotsschilderingen.

De aborignal rotsschilderingen, hoewel niet erg indrukwekkend, waren ongeveer 10.000 jaar oud. De twee strepen rechtsbovenin moeten de pootafdrukken van een emoe voorstellen.

In de verte doemden de Flinders Ranges al op, de volgende dag zouden we daar de hele dag rond-hotseknotsen met de bus over onverharde wegen....