| Grampians (3) |
|
Nadat we de nacht hadden doorgebracht in Hall's Gap, gingen we de volgende ochtend naar een uitkijkpunt in de Grampians. Van de top van deze berg kon je goed de schade van de bosbrand zien. Het leek alsof je uitkeek over een groot bos in de herfst, overal bruine blaadjes, met af en toe wat kale plekken waar de bomen al helemaal geen bladeren meer hadden. Maar, eucalyptus bomen verliezen normaal nooit hun blad, dus er was iets goed mis.
|
 |
|
Panorama over de Grampians. Gelukkig zijn er ook nog groene plekken te zien in het woud, waar de brand op de een of andere manier
niet is gekomen. Uit deze stukken klonk al weer het karakteristieke Kookaburra gelach omhoog. In het tweede deel van de ochtend ging de reis naar het noordelijkste puntje van de Grampians. Hier gingen we een berg(je) beklimmen, Hollow Mountain genaamd. Om op de top van deze rots te geraken moest je namelijk aan een kant omhoog, dan door een grot naar de andere kant van de berg en daar het laatste stukje naar de top. Vanaf de top had je mooie uitzichten over de Grampians aan de ene kant, en de uitgestrekte droge en dorre grasvelden waar de Australiers schapen verbouwen. Dit gebied vloeit langzaam over in de woeste Outback, de Australische woestijn.
|
|
Wat eruitziet als een fraai uitzicht over een herfstbos, zijn in werkelijkheid compleet verwoestte eucalyptus wouden, die normaal
altijd groen blijven.
