Dit is de laatste pagina van de Abel Tasman track. We hadden veel regenachtig weer gehad, maar toch was het landschap fantastisch. Op de momenten dat de zon scheen en de luchten blauw waren leek het zelfs tropisch paradijslijk. Op deze pagina nog wat foto's daarvan, en van ons tochtje met de watertaxi terug ...

Een boomvaren fungeert als alternatieve palmboom. Deze foto is 's ochtends genomen tijdens vloed, de vorige dag was deze baai een uitgestrekte zandvlakte met een klein riviertje in het midden.

Tussen de bomen door kon ik nog net een eilandje op de foto krijgen. De vorige dag kon je gewoon te voet naar dit eilandje, en eromheen lopen. Ik had Christoph nog gevraagd die ellendige tak in de voorgrond uit de weg te gaan houden, maar hij wou niet de struiken in voor het goede doel...

We hadden in totaal een kilometer of 45 langs de kust gelopen. Dat betekent dat we dus ook 45 km van onze geparkeerde auto vandaan waren. En da's een flink stuk.. Gelukkig kun je met de wa...*baf*...ter...*splatsj*.....ta...*boemsj*.....xi...*bof* terug naar het beginpunt. Waarom al de bafs en splatsjen? De watertaxi was een snelle speedboot met een langharige lolbroek aan het roer, die met grote vaart over de golven snelde. De boot springt dan als het ware van golf naar golf, met een grote knal of dreun als gevolg iedere keer als hij op de volgende golf landt. In het begin was ik bang dat ik hier hartstikke zeeziek van ging worden, maar gelukkig raak je er snel aan gewend. Je moet een beetje meebewegen met het ritme, als een stel negers in een gepimpte auto in een R&B clip (dan is alles cool dus, weet je).

Onderweg stopte de wa...*baf*...ter...*splatsj*.....ta...*boemsj*.....xi...*bof* nog bij een eilandje met een zeehondenkolonie. Ik had al gewaarschuwd dat dit niet meer dan een stel (stinkende) bruine worsten op de rotsen waren. Hier het bewijs, in totaal zijn er 5 worsten te tellen.

Kayakkers die ook even de zeehonden kwamen ruiken.

Onderweg stopte de watertaxi (baf, pof, etc..) ook nog bij een paar andere strandjes om mensen op te pikken.

Aan het einde van de rit werd de taxi uit het water getild op een trailer, met passagiers en al. Het ritje werd dan vervolgd over de openbare weg achter een traktor. Dit leverde een paar komische foto's op van mensen met reddingsvesten in een boot op een asfaltweg. Links Simon, rechts Christoph, de malloot in het midden ken ik niet ;-)