Na de conferentie in Rotorua ging de vakantie dan echt beginnen. Meteen 's ochtends de auto opgehaald, boodschappen gedaan, het reisplan erbij gepakt, en heel veel goede zin ingeladen! Maar..... Nieuw Zeeland is niet alleen bekend om zijn mooie landschappen, maar ook berucht om de hoeveelheid regen die er valt. We werden dus meteen al getrakteerd op een hoosbui waar geen maat op stond, nog voordat we onze spullen goed en wel in de auto hadden geladen. Zelden heb ik zoveel water per tijdseenheid uit de hemel zien kletteren, en nog nooit voor zo'n lange onafgebroken periode. Uiteindelijk met veel paraplu-gehannes toch onze zooi nog in de auto gekregen, ongeveer droog, en dan toch maar aangereden.

Vanaf deze heuvel heeft men een prachtig vergezicht over het meer van Taupo richting de schitterende vulkanen van het Tongariro park...We konden het meer geeneens zien...

De bestemming was het Tongariro National Park. Hier liggen een paar fantastische vulkanen (naar het schijnt) en je kunt er de mooiste dagtocht van Nieuw Zeeland maken. Mits het dus droog is. We waren in het plaatsje Taupo, vanafwaar je een prachtig vergezicht over het meer van de vulkanen zou moeten hebben, maar we zagen niets dan wolken. En wolken. En regenbuien.

Een willekeurige greep uit de selectie regenwolkfotos. Ik denk dat gedurende onze gehele reis over het noord-eiland van NZ de lucht er ongeveer zo uit heeft gezien. De westkust van het zuid-eiland was nog erger, daar reed je namelijk IN de wolk en regende het letterlijk non-stop.

We hadden dus al vrij snel kennis gemaakt met Nieuw Zeeland. Ze meten hier op sommige plaatsen de regen niet in millimeters, maar in meters. Onze gehele tocht over het noord-eiland hebben we onder dreigende luchten gemaakt, en in enkele verschrikkelijke hoosbuien. Uiteindelijk hebben we wel gigantisch geluk gehad met het weer, vaak was het precies tijdens de wandelingen droog, en we hebben zelfs in de bergen op het zuid-eiland blauwe luchten gehad (daar kun je ze het beste gebruiken!). Maar dit was dus even een introductie tot het "regen"-deel van de pagina, dan raffel ik nu nog even het "enzo"-gedeelte af.

De Huka-falls. De lezer zij erop geattendeerd dat bomen niet heel klein zijn (om een gevoel voor schaal te geven). Met spectaculair geweld stort er zich hier een gigantische hoeveelheid water per minuut naar beneden. Dit was een overdonderend en oorverdovend schouwspel.

We waren dus in Taupo, en al onze Tongariro plannen waren in het water gevallen. Tot overmaat van ramp bleek ook nog eens de enige weg die uit Taupo liep, geblokkeerd door een ongeluk met een vrachtwagen met giftige lading. We waren dus gedwongen om in Taupo te blijven. Na wat rondvragen bleek dat er vlakbij een mooie wandeling te maken was, langs een knalblauwe rivier, eindigend bij de spectaculaire Huka falls (zie foto). Dit was een mooie tocht door een erg groen bos (rara hoe komt dat toch zo groen), daar kwam bij dat er ook nog een hete bron in de rivier uitmondde. Hier kon je in een aangenaam badwater temperatuurtje in de rivier gaan zitten, weer of geen weer, en dat hebben we dan ook maar gedaan.

Simon (l) en Christoph (r) relaxen in de warme waterval.

Dat we de Tongariro wandeling niet konden doen was jammer, maar we hadden uiteindelijk een vrij fraai alternatief plan in elkaar gedraaid. Uit onze wandeling naar de Huka falls (die in geen enkele folder terug te vinden waren) bleek al dat er in Nieuw Zeeland nog genoeg te zien was, ook al regent het. We waren dus na een enigzins valse start uiteindelijk toch nog goed begonnen aan onze reis!