Na ons ochtendavontuurtje in de grot was het tijd voor het echte werk. De alpiene sectie stond op het programma. De eerste dag waren we meer dan 800 meter gestegen tot boven de boomgrens. Vandaag voerde het pad over bergpassen en bergruggen, om uiteindelijk af te dalen in het regenwoud naar de volgende hut.

Mount Luxmore was het hoogste punt van de Kepler Track. Het pad voert onder de top langs, maar wie wil kan even snel omhoog rennen.

Zo hoog boven het regenwoud had je een mooi uitzicht over het Fiordland. Eindeloze rijen bergtoppen strekten zich uit, en het was een fascinerend idee dat daar geen enkele weg of bewoning was, alleen maar wildernis. Onderweg hebben we ook nog Mount Luxmore beklommen, met 1472 meter het hoogste punt van de Kepler Track. Op zich was het een mooie berg, maar eigenlijk waren we vooral bezig er vanaf te waaien, want er stond een kil windje daarboven. De top hebben we dus maar kort gehouden.

Eindeloze rijen bergtoppen strekten zich uit tot aan de horizon, met daar tussendoor een verborgen meer. De wind blies de hele dag flarden wolken op hoge snelheid in het rond. Natuurlijk heb ik deze foto precies gemaakt toen er even geen wolken waren, maar het is maar dat je het weet...

Het vervolgde over een lange lange lange bergrug, met veel wind. Aan het einde van de bergrug, voordat het pad het regenwoud indook, was nog een mooi uitzichtspunt. Net toen we hier even gingen zitten voor een welverdiende pauze, kwamen er vanuit de diepte van het regenwoud twee Kea's aangevlogen, dit zijn unieke Nieuw Zeelandse bergpapegaaien. Hun karakteristieke kreet kun je al van ver horen. Ze zijn eindeloos nieuwsgierig, en hopeloos gefascineerd door alles wat met mensen te maken heeft. En dat heeft niet alleen met eten te maken. Ze gaan ook gerust je schoen zitten mollen, of de ruitenwisser van je auto af slopen. Blijkbaar hadden ze onze aanwezigheid opgemerkt, van ver beneden kwamen ze omhoog gevlogen om precies op 3 meter van onze zitplaats te landen. Ze gaan je dan onderzoekend aan zitten staren met hun grappige kraaloogjes, en af en toe hupsen ze wat dichterbij.

Een van de 2 Kea's (bergpapegaaien), met het regenwoud diep beneden hem. Onder hun groene verenkleed zit een prachtig gekleurd verendek verstopt, dit zit onder hun vleugels. Als ze opvliegen kun je dit heel mooi zien. Helaas heb ik hier geen foto van kunnen bemachtigen, wegens een camera die weigert scherp te stellen, en het uiteindelijk presteerde een foto van een dode struik te maken toen de vogel allang geland was (achter die struik).

Kea's zijn eindeloos nieuwsgierig. Ze gaan je onderzoekend aan zitten staren, terwijl ze hun kopje alle kanten op draaien.. om een beter beeld te krijgen?

Kea's zijn berucht om hun toeren en streken die ze uithalen. In het gidsje van het gebied werden ze als 'clownesk' beschreven. Dit exemplaar zit overduidelijk een plan te bekokstoven om mijn schoenveter te bemachtigen (later nog meer over Kea's en schoenveters!).

Ik kan zo een hele website vullen met foto's van het regenwoud, en daar ben ik ook hard mee bezig momenteel. Hier dus nog een paar, links zie je de welbekende hint dat het hier wel eens regent: overal zit mos op. Rechts een verse varen.