De volgende ochtend was het vroeg opstaan voor de langste dag van de Kepler Track. Vroeg voor onze begrippen dan, zoals gewoonlijk waren we namelijk weer als laatste weg bij de hut. En we vertrokken ook niet meteen op weg naar de volgende hut, maar we gingen eerst nog even de Luxmore Cave bezoeken.

Christoph en ondergetekende wurmen zich op handen en voeten door een tunneltje. We kijken expres niet in de camera, omdat je anders 10 minuten niks meer zag van de flits.

De Luxmore Cave is een grot in Mount Luxmore, de berg waar de hut ook op lag. Het was geen commercieel gedoe, met trappetjes en lampjes, maar een echte originele grot. Een gangenstelsel varierend van kleine tunneltjes tot grote ondergrondse ruimten boort zich maar liefst 800 meter de berg in. Betreden op eigen risico. En neem een lampje mee. Dat laatste had Moritz dus niet gedaan, hij had alleen zijn mobiele telefoon als 'zaklamp'. Na 30 meter was het al pikdonker en werden de gangetjes al behoorlijk krap, en dus draaide Moritz maar om. Ontdekkingsreizigers Simon, Christoph en Rick waren echter nog niet afgeschrokken en gingen verder.

Met onze lampjes konden we leuke trucage foto's maken van de stalagtietenmieten. De hoofdlampjes van Christoph en mij gaven een blauwpaars achtig licht, terwijl de ouderwetse zaklamp van Simon een geel oranjeachtig licht afgaf. Door de verschillende soorten lampjes op verschillende punten te schijnen krijg je zo hele coole foto's.

De ontdekkingsreis door de grot was echt heel gaaf. Overal hingen stalagmieten en tieten, en af en toe moesten we op handen en voeten door kleine tunneltjes kruipen. Gelukkig werd het echter steeds weer groter en kon je om de zoveel tijd even rechtop staan. Al gauw hadden we ontdekt dat we met onze lampjes hele mooie trucage foto's konden maken van de grot, en we hadden ook ontdekt dat als je alle lampjes uitdeed het echt PIKDONKER was. Geen enkel foton te bespeuren!

Simon komt als een Ork uit een gat in de grond kruipen, nadat Christoph en ik voor hem hadden uitgezocht op welke punten je allemaal je hoofd kon stoten.

Nadat we een meter of 150 in de grot waren afgedaald werd het wel weer tijd om terug te gaan. Moritz stond buiten nog te verkleumen en we moesten ook nog een aantal uur wandelen die dag, vandaag stond namelijk de 'alpiene sectie' op het programma!