Na Queenstown waren er nog maar een dag of 3 te gaan, en deze 3 dagen stonden helemaal in het teken van de terugreis. Het enige internationale vliegveld op het zuid-eiland lag in Christchurch, daar moesten we dus heen.

Saaie en ellenlange winderige wegen door een plat grasland.. Onze reis komt langzaam ten einde..

De terugreis verliep vlotjes, over golvend heuvelterrein richting de kust. Misschien omdat we niet de tijd namen om nog echt de omgeving te bekijken, maar deze helft van NZ leek beduidend saaier dan het deel waar we net vandaan kwamen. Bij de kust aangekomen waren de wegen vrijwel hetzelfde: links en rechts wat weilanden en akkers, aan de ene kant in de verte de zee, aan de andere kant in de verte wat heuvels, en een enorme kwak wind. En dit een paar honderd kilometer lang..

Christchurch was de positieve uitzondering op de belabberde bouwkunsten van de Nieuw Zeelanders.

Statige gebouwen sieren de pleinen van Christchurch.

Eerder op deze site heb ik mijn beklag al gedaan over de lelijke steden, maar gelukkig was onze laatste pitstop, Christchurch, een positieve uitzondering. Hier hebben we nog een dagje rondgeslenterd, maar ook hier was het vooral dingetjes regelen voor de terugtocht. De auto uitmesten, tassen inpakken, dingen weggooien die niet meer meekonden.. etc.

Deze dag ging dan ook vrij snel voorbij, en al gauw was de onvermijdelijke laatste avond alweer aangebroken. Onze fantastische vakantie moest natuurlijk nog gevierd worden in de kroeg onder het genot van een (fors) biertje! Diezelfde nacht moesten Simon en ik Christoph achterlaten (die ging nog heel Azie door reizen, de mazzelbal), en gingen wij het vliegtuig terug naar 'huis' onderscheppen (Melbourne dus). Ik kan er weinig meer aan toevoegen, op deze website heb je alles al kunnen lezen.. Dit was mijn mooiste vakantie ooit, ik heb fantastische dingen gezien en gedaan, en twee hele goede vrienden erbij gekregen!

Een laatste blik op de besneeuwde bergtoppen en gletsjer-rivier-delta's van het zuid-eiland... Tot ziens, Nieuw Zeeland!